12 Şubat 2013 Salı

Açıl Kabuk Açıl


Kabuğuma çekiliyorum...uzun zamandır emek verdiğim işe kendi içinde tekrar başlayarak....
aslında hiç bir zaman ara vermemiştim, yapmasam da hayatımdan çıkmamıştı tam olarak..ama son zamanlarda yüz vermiyordum pek; başka işlerin anlık çekiciliği yerle temasımı kesiyordu dönem dönem...

Şimdi ise memleketime dönmeye karar vermiş gibiyim,
Orada düşünerek, hissederek, kolay, zor, geliştirici, acı veren ve ya eğlenecli, şaşırtıcı egzersizlere ayırdığım çalışma saatlerimin hakkını tekrar vermek istiyorum...

Kimi zaman merakla, kimi zaman sıkışıklık hissi ile deneyimlediğim hareket araştırmalarına , farklı kavramlar içinde kaybolan hallerime geri dönüyorum, bu sefer kıymetini bileceğimi düşünerek.

Bu his bana son haftalarda geldi...Yurt dışından gelen bir dansçı/koreograf ile başladığımız çalışmalar sonrasında neredeyse düşünmeden derinleşerek hareket araştırması yapmayı ne kadar özlemiş olduğumu ve ruhumu ne kadar beslediğini, bu koca şehirde buna ne kadar ihtiyacım olduğunu hatırladım.
Ardından çalışmalarını çok beğendim bir performans sanatçısının bir sosyal paylaşım sitesine koyduğu yazı karşıma çıktı.
Yazı; bir performansın akademik bir kitap olmadığını belirttikten sonra esaslı bir gerçeği de ispat etmek zorunda olmadığından da bahsediyordu. Araştırması yapılan kavram ve durumların bir amaç değil bir araç olarak görüldüğünü ve bu araştırma yolunda çürütülmeye dahi açık olmak sureti ile değişebileceği, dönüşebileceği ve hatta yok olup gidebileceği ihtimallerinin altını çiziyordu.

Ben okudukça rahatladım, okudukça heyecanlandım...Bunlardı birkaç yıl evvel avucumun içinden kayıp gidenler, şehrin yoğunluğu ve kendi ayaklarım üzerinde kalabilme niyetli eylemlerimin arasında kaybettiklerim...

Şimdi geriye dönüp baktığımda elbette kendi ayaklarım üzerinde durabilmek adına baya yol kaybettim( "katettim" yazacakken kağıda böyle düştü bu kelime, ben de değiştirmek istemedim :)

Ama bildiğim başka birşey var ki; bu süreçte boş zamanlarımda ya da düştüğüm boşluklarda hep birşey aradım...hem onu nerede bıraktığımı hem de onun ne olduğunu hatırlayamadan..

Şu günlerde bu sis perdesi aralanıyor ve gerçek yavaş yavaş su üstüne çıkıyor...yavaş yavaş çıkıyor çünkü ben bu alanda ani bir değişime hazır değilim

Dans
         ağırdan
                     giriyor
                               hayatıma
















                                                                                     Foto: Wolfgand Madleitner

1 yorum:

  1. Aradiklarinin, arayislarinin ve bu arada sarfettigin butun emegin sana huzur ve mutluluk getirmesini diliyorum. Yazilarini takip ediyor olacagim.

    YanıtlaSil